من جلوه هستی را در حیای چشمان تو دیدم

تو را در خلوت شبهایم فریاد کردم

صبورانه سوختم و ساختم

با منی ، با من بمان

تا سرود عشقم را با عشق بسازم

نتونستم ،نتونستم قد رعنا تو ببینم

آخه چشمی که پر آبه فرصت دیدن نداره

نتونستم گل سرخی واست از باغچه بچینم

 آخه دستی که بلرزه جرات چیدن نداره