فردا روز ديگري است

تاآسمانم تنها نباشد

زمینی می کشم و انسانی در آن

تا زمینم تنها نباشد

گل های آفتابگر دانم که می روند بخشکند

گریه ها می کنم

حالا دریایی دارم و ماهی دلی در آن

تا دریایم تنها نباشد

آسمانم کاغذی ست

زمینم کاغذی ست

انسانم کاغذی ست

گریه هایم اما حقیقت دارد .

آنگاه كه بوديم كسي پاس نمي داشت كه هستيم

                باشد كه نباشيم و بدانند كه هستيم